Historia klubu

Klub łączności Ligii Przyjaciół Żołnierza powstał w styczniu 1957 roku. Jego założycielami byli: Witold Augustyn, Konrad Piasecki, Zdzisław Michalski, Leonard Szustak i Bogusław Podleżański (wszyscy parownicy ZNTK Stargard). Pomieszczenie klubu mieściło się na terenie ZNTK.

Działalność klubu rozpoczęto od szkolenia członków w zakresie krótkofalarstwa oraz nauki telegrafii, ażeby można było przystąpić do egzaminu na świadectwa uzdolnienia, a następnie ubiegać się o otrzymanie licencji indywidualnej, a tym samym klubowej. Kurs ukończyło 12 osób. Licencje indywidualne otrzymała wymieniona piątka założycieli klubu w 1958 roku, jak również otrzymano licencję o znaku SP1 KCJ.

Pierwszą obustronną łączność krótkofalarską ze Stargardu nawiązał Konrad Piasecki SP1NC w 1958 roku na własnym, przez siebie budowanym, urządzeniu i od tej chwili Stargard przestał być białą plamą na mapie krótkofalarskiej. Należy podkreślić, że Konrad Piasecki w krótkim czasie był znanym i cenionym krótkofalowcem w Polsce jak i zagranicą, osiągając atrakcyjne łączności DX-owe.

Przy pomocy ZW LPŻ w Szczecinie członkowie zbudowali nadajnik klubowy i w dniu 9 maja 1958 r. nawiązano pierwszą łączność pod znakiem SP1KCJ.

Klub został przeniesiony do Domu Kultury ZZK [przy ul. Szczecińskiej], co było podyktowane tym, że klub mieszczący się na terenie zamkniętym ZNTK napotykał na trudności w szkoleniu młodzieży z terenu miasta, a chętnych do klubu zgłaszało się coraz więcej. W Domu Kultury Kolejarza rozpoczęto systematyczne szkolenia krótkofalarskie dla młodzieży szkół średnich oraz dla młodzieży przedpoborowej, ucząc ich telegrafii, w celu przygotowania do służby w wojskach łączności. Według zachowanej dokumentacji przeszkolono 523 przedpoborowych.

Prowadzono przez pewien czas kursy radiowo-telewizyjne przygotowujące do zawodu, które kończyło 85 osób. Ze względu na brak odpowiedniego sprzętu jak również trudności z wykładowcami, zrezygnowano z dalszej działalności w tej dziedzinie, koncentrując swoją działalność wyłącznie w szkoleniu młodzieży w dziedzinie krótkofalarstwa i sportów techniczno-obronnych, pracy na radiostacji, a w szczególności w radiopelengacji amatorskiej.

Z inicjatywy ZW LOK w Szczecinie i przy pomocy działaczy klubu został zorganizowany drugi klub “lokowski” działający przy Spółdzielni Mieszkaniowej “Świt” SP1KIW, z którym utrzymywano ścisłe kontakty i wspólnie brano udział w sportach techniczno-obronnych. Trzecim klubem na terenie Stargardu jest klub PZK SP1PAS działający przy Młodzieżowym Domu Kultury. Należy zaznaczyć, że założycielami również tego klubu byli członkowie klubu SP1KCJ.

W okresie 25-lecia 56 członków klubu zdobyło świadectwa uzdolnień, a 22 otrzymało licencję indywidualną. Działalność sportową w Radioklubie rozpoczęto w 1959 roku, a inicjatorem był Witold Augustyn SP1NB, który zbudował 3 odbiorniki “łowy na lisa” w paśmie 3,5 MHz według schematu z jugosłowiańskiego radia. Przetrwały one do dnia dzisiejszego jako eksponaty dla młodzieży szkolącej się w klubie. Na tych odbiornikach w 1959 r. wystartowano w I-szych Ogólnopolskich Zawodach “Łowy na lisa” w Giżycku. Klub reprezentowali Witold Augustyn, Bogusław Podleżański i Leszek Ostaszewski jako najmłodszy 14-letni uczestnik zawodów. Start w tych zawodach dla klubu był udany.

Już w roku następnym tj. 1960, po zawodach kontrolnych w Poznaniu Witold Augustyn i Bogusław Podleżański jako reprezentanci LOK brali udział w Międzynarodowych Zawodach Krajów Demokracji Ludowej w Lipsku i w Moskwie.

Od tych pierwszych zawodów, czyli przez 23 lata, zawodnicy klubu brali udział we wszystkich zawodach organizowanych tak na szczeblu wojewódzkim jak i na centralnym, plasując się w ścisłej czołówce w skali kraju. Drużynowo klub zdobył I miejsce – 32 razy, Il miejsce – 24 razy, a III miejsce – 19 razy. Indywidualnie w różnych grupach wiekowych członkowie klubu zdobyli ogólnie: 43 razy 1-wsze miejsce, 52 razy 2-gie miejsce, a 41 razy 3-cie miejsce.

Niezależnie od udziału w zawodach organizowanych przez Ligę Obrony Kraju klub uczestniczył w Mistrzostwach Kraju obrazowanych przez Polski Związek Krótkofalowców, a 3 krotnie występował jako reprezentacja Zarządu Okręgu PZK w Szczecinie. Dwa razy klub zdobył Mistrzostwo Polski i trzy razy vice Mistrzostwo Polski. Indywidualnie członkowie klubu zdobyli 4 mistrzostwa i 3 vice-mistrzostwa kraju.

W roku 1980 odbyły się w Gdańsku Mistrzostwa Świata w Radiopelengacji. Do kadry narodowej zostali powołani Sławomir Nowicki oraz Olga Prokowska (mistrzyni Polski na rok 1979), która przyczyniła się do zdobycia w grupie kobiet drużynowego vice Mistrzostwa Świata w paśmie 3,5 MHz. Za wyczyn ten została odznaczona przez GKKFiT srebrnym medalem “za wybitne osiągnięcia sportowe”.

Zawodnicy klubu, jako reprezentanci LOK oraz PZK, uczestniczyli w zawodach międzynarodowych w ZSRR, NRD, Czechosłowacji, Rumuni i na Węgrzech. A oto nazwiska zawodników, którzy brali udział w zawodach międzynarodowych w kraju i zagranicą: Zofia Jeżow, Olga Prokowska, Mirosława Ziombska, Witold Augustyn, Bogusław Podleżański, Krystian Augustynek, Aleksander Lubasiński, Sławomir Nowicki, Tomasz Nowicki, Andrzej Nowaliński i Dariusz Makowski.

Sukcesy sportowe zdobywają zawodnicy, ale nie można zapomnieć o szkoleniowcach, którzy potrafili przekazać swoje doświadczenia, technikę i tajniki sportu krótkofalarskiego młodszym kolegom. Należeli do nich: Krystian Augustynek, Andrzej Nowaliński, Leszek Orłowski i Bogusław Podleżański. Na wyróżnienie zasługuje również Kazimierz Marks, który bezinteresownie, częściowo z własnych części, zbudował transceiver służący do pracy w klubie pod znakiem SP1KCJ.

Klub prowadzi od wielu lat współpracę sportową z GST Rostock, rywalizując w sportach techniczno-obronnych i wymieniając doświadczenia.

Po przekształceniach ustrojowych w naszym kraju zaczęła się walka o przetrwanie Domu Kultury Kolejarza. Ośrodki kultury i wypoczynku kolejarzy w całym kraju były likwidowane. Nasz byt – jako klubu – też był niepewny. Zostaliśmy pozostawieni przez Ligę Obrony Kraju sami sobie, bez żadnej pomocy i wsparcia. Pomimo to działaliśmy w Radioklubie dalej, choć nie szkoliliśmy już nowych adeptów chętnych do poznawania zasad pracy w eterze. Całą uwagę skupiliśmy na aktywności radiostacji klubowej. Dzięki dyrektorowi DKK Panu Stanisławowi Bartniczakowi i przychylności władz PKP, władz samorządowych i przyjaciół DKK sytuacja się wyjaśniła.

Dom Kultury Kolejarza istnieje jako jedyny w Polsce i z powodzeniem krzewi kulturę w naszym mieście i wśród jego mieszkańców. Staramy się kontynuować założenia jakie mieli nasi koledzy zakładając w roku 1957 klub łączności. Ze względu na brak funduszy klub przestał szkolić kandydatów do zawodów ?Łowy na Lisa?. Nie mieliśmy bowiem środków na treningowe wyjazdy w teren oraz na utrzymanie sprzętu (nadajniki, odbiorniki, zasilania akumulatorowe, baterie itp.). Pomieszczenia, które użytkowaliśmy – salę wykładową, warsztat do majsterkowania radiotechniki – przekazaliśmy chórowi “Echo Arioso” – naszym sąsiadom “zza ściany”. My pozostaliśmy w mniejszych pomieszczeniach.

Konstruowanie urządzeń radiowych i krótkofalarskich członkowie klubu wykonują ze swoich środków prywatnych. Większą aktywność skierowaliśmy na pracę radiostacji klubowej SP1KCJ. Jesteśmy znaną stacją krótkofalarską zarówno w Polsce jak i zagranicą. Nasza radiostacja klubowa nawiązuje łączności w zawodach międzynarodowych (mistrzostwa świata – 16 miejsce),  ogólnopolskich, regionalnych i okolicznościowych zajmując w klasyfikacjach czołowe miejsca. Mamy bardzo dużo potwierdzonych łączności QSL z całego świata. Tworzą one już historię, karty są z lat 50-tych XX. wieku aż do czasów współczesnych.

W 2017 roku Radioklub świętował Jubileusz 60-lecia swego powstania. Z tej okazji, w dniach 3-4 czerwca, zorganizowaliśmy “I ZLOT KRÓTKOFALOWCÓW i CB RADIOWCÓW” nad jeziorem Miedwie. W związku z tym, że część członków posługuje się łącznością CB lub wywodzi się z pasma obywatelskiego, postanowiliśmy zrobić Zlot wspólnie, by razem popularyzować hobby łączności w społecznościach lokalnych naszego miasta.

Do końca 2017 roku pracowała radiostacja klubowa ze znakiem okolicznościowym SN60KCJ. Karty QSL (potwierdzenie łączności) oraz okolicznościowy dyplom dla wszystkich
krótkofalowców w kraju i świecie, którzy spełnią warunki za nawiązanie łączności z radioamatorami naszego miasta Stargard, wydrukował Urząd Miasta Stargard.

źródła:

  • Bogusław Podleżański, 1982 r. – fragment relacji z monografii Jerzego Zajączkowskiego pt. “Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego STARGARD w Stargardzie Szczecińskim w latach 1945-1982”, pkt.8.
  • Andrzej Nowaliński SP1EYA
  • Radioklub SP1KCJ